KAMUOYUNA DUYURUMDUR

KAMUOYUNA DUYURUMDUR

Silahların sustuğu, terörün olmadığı, insanların ayrıştırılmadığı; barışın, kardeşliğin ve huzurun egemen olduğu bir memleketi kim istemez ki?

Demokratik değerlerin korunduğu, herkesin eşit yurttaşlık temelinde yaşadığı, hukukun üstünlüğünün temel alındığı ve insanların inançları, düşünceleri, kimlikleri ya da görüşleri nedeniyle ayrıştırılmadı bir düzeni kim istemez?

İnsanların birbirine düşman edilmediği, herkesin güven ve huzur içerisinde kardeşçe yaşadığı bir dünyayı kim istemez ki?

Elbette hepimiz isteriz.

Ancak barış ve kardeşlik adına atılan her adımın; Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kuruluş felsefesine, Anayasamızda güvence altına alınan laik, demokratik ve sosyal hukuk devleti anlayışına ve kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olması gerektiğine inananlardanım.

On binlerce insanımızın hayatını kaybetmesine neden olan kişi ve gruplara ayrımcılık, korumacılık, kollamacılık, imtiyaz ve özgürlük sağlayacağı açıkça belli olan bu “çerçeve” düzenlemesini, sade bir Türk vatandaşı olarak kabul etmiyor ve tanımıyorum.

Barışın, kardeşliğin ve huzurun karşısında değilim. Tam tersine; gerçek, kalıcı ve onurlu bir barıştan yanayım. Ancak barışın bedeli adalet, eşitlik ve hukukun üstünlüğü olmamalıdır. Daha da önemlisi, insanların vicdanına aykırı olmamalıdır.

İnsanlarımızın acısını, toplum vicdanını ve adalet duygusunu yok sayan bu düzenlemeyi hazırlayanları, fikir babası olanları ve hayata geçirilmesini sağlayanları şiddetle kınıyorum.

Sözü edilen örgütlerin silah bırakıp terörü sonlandıracağına dair inancım da yoktur. Keşke bıraksalar da beni yalancı çıkarsalar. Ülkemin huzura kavuşması adına yalancı olmaya razıyım.

Barış istiyoruz.

Kardeşlik istiyoruz.

Ama adalet ve eşitlikten vazgeçmeden.

Adalet ve eşitlik, herkes için ve istisnasız olmalıdır.

Kamuoyuna saygıyla...


Bilim Nesin 
Eryaman 11.08.2026 21.15

Yorumlar

  1. Adsız11 Ağustos 2026 23:12

    2004 Annan planı geldi aklıma, Kıbrıs'ta yapılan referandumda Türkler (onursuzca) azınlık statüsünü kabul etmişler ama maksimalist Rumlar buna bile hayır demişlerdi. Bu gün ise mecliste (utanç verici) çerçeve yasa kabul edildi, Rudaw TV de PKK elebasları çıkmış " silahta bırakmıyoruz fesih te yapmıyoruz" diyorlar.

    YanıtlaSil
  2. Nazmi Belen'in Yazdıkları12 Ağustos 2026 01:30

    Meclisteki durumu gördük. Acı ama gerçek.

    YanıtlaSil
  3. faruk ercan21 Ağustos 2026 21:52

    Bob eşbaşkanı kendine verilen görevleri bir bir yapıyor. ABD ile birlikte ortadoğuyu dizayn ediyor. Marifet bunu zamanında fark etmekti 70 yıl uyuduk. Memleket ABD mandası oldu, mandacılar kazandı.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ACI GERÇEĞİMİZ: KIBRISCIK

  ACI GERÇEĞİMİZ: KIBRISCIK Merhaba sevgili dostlar, değerli hemşehrilerim, Bu satırları birilerinin hoşuna gitsin diye değil, bir gerçeğin altını çizmek için yazıyorum. Dile getireceklerim hoşunuza gitmeyebilir; ama kabul edelim ki bazı gerçekler zaten hoş olmak zorunda değildir. Anlatacaklarıma başlamadan önce, çok önemli bir noktayı hatırlatmak isterim: Kıbrıscık, ülkemizin en küçük kasabalarından birinin adı değildir. Kıbrıscık; 621 km² yüzölçümüne sahip, 22 köy ve toplam 8 mahalleden — bunların yalnızca ikisi merkezde olmak üzere — oluşan geniş bir coğrafyanın adıdır. Ormanları, dereleri, dağları, yaylaları, yolları, tarlaları ve çayırlarıyla; hatıraları, doğası ve insanıyla yaşanan bir bütündür. Kıbrıscık yalnızca bir yer adı değil; idari yapısıyla, muhtarlıklarıyla, belediyesiyle ve tarihiyle bir kimliğin adıdır. Ve önemli bir gerçek de şudur:  Nerede yaşarsa yaşasın, bu topraklara kan bağıyla bağlı olan herkes Kıbrıscıklıdır. Bugün Kıbrıscık hakkında konuşurken yalnızc...
Devamı

ANAM

  ANAM Anadolu’nun unutulmuş köylerinde nice bilge kadınlar ve adamlar yaşadı. Kimi davar güttü, kimi ekin biçti, kimi düven sürdü, kimi suya gitti. Ama pek çoğu; Hüseyin Yılmaz gibi, Satı (Çırpan) Kadın gibi, keşfedilmeden köylerinde, yurtlarında yitip gitti. Büyük çoğunluğu ne kitap gördüler ne defter… Ne de kalem tuttular. Ama hayatı okudular. Sevgiyle. Sabırla. Binbir emekle. Çileyle. Alın teriyle… Onların sözleri dua gibiydi: “Gül yüzün hep güleç olsun, sağlık senden hiç eksik olmasın.” Kimi zaman öğüt, kimi zaman teselli oldular: “Uykudan gayrı başınızı yastığa koydurmasın yüce Tanrım.” Dedikoduya kulak asmadılar. Kıskançlık bilmediler. “Ona da yeter, bana da.” diyecek kadar yüce gönüllüydüler. Hayatı elleriyle tarttılar. Bazen un, kimi zaman yün iplik… Milimine kadar doğru ölçtüler. Ne rakam öğrendiler ne hesap makinesi gördüler. Ama gramına, kuruşuna kader hesapladılar. Tam da orada, dürüstlükleriyle güven kazandılar. Mani söylediler, saz çaldılar,...
Devamı

İLÇEMİZDE EĞİTİM ATILIMI

 İLÇEMİZDE EĞİTİM ATILIMI Muammer Meray 1950-1954 yılları arasında Beypazarı Ortaokulu’nda öğrenim yaptığım, 1954-1958 öğretim yıllarında Bolu Öğretmen Okulu’nda birlikte okuduğum rahmetli Ömer Dağ; çalışkan, mert, sözünden dönmeyen, insanlarla iyi iletişim kuran bir insandı. Belediye Başkanımız olan oğlu Sayın Doğan Dağ, belediyenin aylık olarak çıkardığı gazetenin “Okul Köşesi”ne yazı yazmamı istedi. Herhangi bir konu önermedi. Ne yazayım diye düşündüm. Okul köşesi olarak belirlendiği için, okurların genellikle öğrenciler ve veliler olacağını düşündüm. Bu nedenle ilçemizde geçmişte gerçekleştirilmiş bir eğitim-öğretim atılımına ilişkin olay ve düşünceleri paylaşmanın yararlı olacağı görüşünü uygun gördüm. Bu atılımda ilçemizde eğitime yönelik saptamaları yaparak, hizmeti, emeği, katkısı olanların çalışmalarını anlatmaya çalışacağım. İlçemiz, Osmanlı Devleti zamanında 1871 yılında nahiye oldu. Cumhuriyet yönetiminde, 1950 yılına kadar nahiye merkezi olan Karadoğan’da, Alan Himmetl...
Devamı