Nazmi Belen'in Yazdıkları

YANILMAK İSTİYORUM Allah'ım ne olur, Yanılt beni!.. Yanan yüreğimi, Dağlanan ciğerimdeki ateşi söndür, Hayatımda ilk kez Yanılmak istiyorum. Musalla taşına giden yolda Yanıltmanı istiyorum beni!... İzninle kardeşim adına, Necmim için, Necmi kardeşim adına Yanılmak istiyorum... Azrail'le olan randevusunu İptal etmeni istiyorum. O'na çok, ama çok ihtiyacımız var. Yüreğindeki sevgiye, "Tamam abi" deyişine, Gülen, gülümseyen yüzüne, Sevdiklerine içten seslenişine, Çocuklarının başında duruşuna, Çok, ama çok ihtiyacımız var!... Allah'ım... Hiç kimse bilemez ki, Yüreğimdeki sevgiyi, sevdamızı, Birbirimize olan düşkünlüğümüzü. Anlayamazlar ki kardeşim insanlar, Benim sana, senin bana olan sevgimi. En yakınında olduğunu söyleyen insanlar bile. Canım kardeşim, Ne olursun, yanılt beni, Tekrar göreyim o...

CANIM ABİM Abimsin benim, canım abim. Altı kardeşin beşincisiydin, Dört biraderin üçüncüsüydün. Kırkiki gün oldu, bizi üzüntülere boğdun... Yaşam mücadelesinden zaferle ayrılmanı bekledik hep, Ne yazık ki umutlarımız tükenir oldu... İkiz gibi büyümüştük sen ve ben, Beraber ağladık, beraber güldük, Sünnetimiz aynı gün oldu, Askere de aynı gün gittik, Bir sene uzatmasaydın, Sanırım üniversiteyi de aynı sene bitirecektik... Çocukken seni üzüp ağlattığım çok olmuş... Oysa sen şimdi beni en derinden ağlatıyorsun... Annemin kuzularıydık biz, Dua ederdi bizlere 'uykudan gayrı başımızı yastığa koymayalım diye'... Unuttun mu? Acelen neydi be abi? Nereye gidiyorsun bizi bırakıp... Hele hele öteki dünyaya gitmeye... Niye bu kadar acelen vardı?.. Daha doymadık ki birbirimize... Çocuklarımız büyüyecekler daha, Okuyup adam...