Nazmi Belen'in Yazdıkları

YAZICA MANİLERİ Ellerinde güğümler.  Yüzlerinde zülüfler.  Pek çalımlı yürüyor,  Yazıcalı güzeller. Cuma deresi taşlı.  Ördekler göver başlı. Yazıcalı güzelin,  Gözleri kalem kaşlı. Altın yüzük eline.  Gümüş kuşak beline.  Ne de güzel yakışmış,  Yazıcalı geline. Dantel oya çeyizde.  Tatlı hayal dilinde.  Gelin alıcı geliyor,  Yazıca güzeline. Çoban güder davarı.  Ayağında şalvarı.  Yazıca güzelleri ,  Soğuk sunar ayranı. Ahşap konak evleri.  Tatlı söyler dilleri.  Çoban durur ellere,  Yazıcanın beyleri. Fırında pişer kürül.  Dereler gürül gürül.  Yazıcanın beyini,  Seversin Deli Gönül. Kıbrıscık'ın havası.  Çorak olur tarlası.  Yazıca güzelinin,  Bir hoş olur edası. Köroğlu'dur dağları.  Sorudak pınarları.  Yaylaya yolu düşen,  Soğuk içer suları. Köroğlu'nun havası.  Sarıbasır yaylası.  Yazıcalı hocanın,  H...

DELİNİN PİRİ Köyde akıllı çoksa,  Saklanır gölge gibi.  Gülene deli derler,  Bilene “bizden biri”. Aklı fazla olanlar,  Delidir köy yerinde.  Oysa ki yol bilenler,  Şahindir .her işinde. Deli der akıllıya,  Akıllı der deliye.  Boş ver sen söyleyeni,  Gül geç elin sözüne. Gevezeyi alem tanır,  Konuşanı alim sanır.  Yolunu kendin çizersen,  Sanma ki aklın karışır.   Her akıl yol göstermez,  Herkes önünü görmez.  Sen susarsan demlenir,  Ukala lafı bilmez. Alem der farklı deli,  Yolun sonunda belli.  Kimi yok olur sessiz,  Bilim'in nesi gizli. Bilim Nesin  Eryaman – 24.08.2025 – 20.00

 ONURLU YAŞAMIN SORGUSU Şükür mü, Hak mı Geçenlerde yanıma oturan biri, söz arasında, “Emekli misin?” diye sordu. “Evet,” dedim. “İyi işte, maaşın da var, şükret,” deyince kızdım. 41 yıl 7 ay boyunca şükretmek için değil; kimseye muhtaç olmadan, ihtiyaçlarımı karşılayıp insan onuruna yakışır bir biçimde yaşayabilmek için çalıştım. “Beterin beteri var, haline şükret.” deyince çileden çıktım. Şükretmek çoğu zaman bir öğüt gibi sunulur: “Nefes alıyorsan şükret.” En çok kullanılan sözlerden biridir. Oysa nefes almak, yaşamanın değil bu dünyada görünür olmanın göstergesidir. Gerçek yaşam, insan onuruna yakışır biçimde sürdürüldüğünde anlam kazanır. Bu nedenle şükür, bir zorunluluk değil; ancak hak edilenin karşılığı olduğunda bir tercih olabilir. Toplumda sıkça duyulan bir söz vardır: “Şükret, daha kötüsü var.” Çoğu kez bu, hak arayışını bastırmak ve eksikliği normalleştirmek için söylenir. Oysa çalışan, üreten, emek veren her birey onurlu bir yaşam hakkına sahiptir. Eğer bir insan, yıl...