DAYI
DAYI Kalbimizi karelere böldük, Ortası bölünmedi; Çünkü orda sen vardın... Kanat çırpıp uçuşan, Beyaz bir güvercin vardı... Sen miydin, biz miydik, Gerçek güvercin miydi, Ne yazık, anlayamadık... Kalbimizin ortasında, Yapayalnız kalakaldık. Bugün yine yalnızız Dört duvar arasında; Öyle suskun, öyle içli, Öylesine doluyuz ki… Ağlıyoruz kendi kendimize, Konuşuyoruz duygularımızla; Öyle sesli, öyle hisli, Öylesine üzgünüz ki… ÖzdenHekin-Erkan Hekin Sincan 26,.11.2009 22.05 `