BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Bu solculardan nefret ediyorum,
ya bunlar nasıl insanlar bilmem ki.

Eşitlik diyorlar,
adalet diyorlar,
özgürlük diyorlar.
Herkese güvenceli iş,
herkese güvenceli gelecek,
herkese aş diyorlar.
Zengin yoksul olmasın,
toplum sınıfsız olsun,
kış günü herkesin evi barkı olsun diyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Çocuk işçiler, çocuk gelinler olmasın diyorlar.
İnsanlar sömürülmesin; emeklerinin karşılığını alsın diyorlar.
Hastane kapılarından, okul kapılarından döndürülmesin diyorlar.
Herkes için parasız sağlık, parasız eğitim diyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

İnsan ayrımı yapmıyorlar.
“Sen Türksün, sen Kürtsün, sen Alevisin, sen Sünnisin.” demiyorlar.
“Sen başı açıksın, sen başı kapalısın.” demiyorlar.
“Sen siyahsın, sen beyazsın.” demiyorlar.
“Sen Diyarbakırlısın, sen teröristsin; sen Yozgatlısın, sen faşistsin.” demiyorlar.
İnsana, insan oldukları için değer veriyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Doğayı seviyorlar.
Temiz bir doğa, sağlıklı bir çevre istiyorlar.
Doğayı talan eden HES’lere,
rant için yapılan köprülere hayır diyorlar.
ODTÜ’deki ağaç kıyımına hayır diyorlar.
Ankara nefes alsın, dünya nefes alsın,
çocuklarımız nefes alsın diyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Hırsızlığa, vurguna, soyguna, yolsuzluğa, rüşvete, talana cephe alıyorlar.
Halkın vergilerini halka hizmet olarak döndürmeyip cebe indirenlere lanet okuyorlar.
Halkını seviyorlar, ülke insanını seviyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Savaşlara, emperyalizme hayır diyorlar.
“Savaşı zenginler çıkarır, yoksullar ölür.” diyorlar.
“Savaş zenginlerin terörüdür.” diyorlar.
“Çocuklar öldürülmesin.” diyorlar.
Barış diyorlar, halklar kardeştir diyorlar.
Dostluk, insanca yaşam, tam bağımsız Türkiye diyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

“Biz dine karşı değiliz; din sömürüsüne, dini kullananlara karşıyız.” diyorlar.
“Yoksullara din iman, zenginlere han hamam.” diyorlar.
“Yoksula ancak öbür dünya cennet, zengine her daim bu dünya cennet.” diyenlere karşı çıkıyorlar.
Bu dünyayı yoksullara cehennem, zenginlere cennet eden kapitalizme direniyorlar.
Yoksullar için bu dünyayı da cennete çevirmek;
kısacası, “Başka bir dünya mümkün.” diyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Nerede bir ezilen,
nerede bir sömürülen,
nerede bir mazlum,
nerede bir ötekileştirilen varsa
onun yanında oluyorlar.
Sen-ben farkı bilmiyorlar.
“Ezildikten sonra hepimiz şarabız.” diyorlar.
“Gelin dayanışalım, gelin birlik olalım, gelin insanca bir düzen kuralım.” diyorlar.
Bizi birbirimize düşürenlere inat…

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Geceleri kimsenin aç yatmadığı,
gündüzleri kimsenin işsiz gezmediği bir Türkiye diyorlar.
“TAM BAĞIMSIZ TÜRKİYE CUMHURİYETİ” diyorlar.

BU SOLCULARDAN NEFRET EDİYORUM

Birileri onlara “VATAN HAİNİ” diyor.
Ama onlar:
“BEN BU VATAN İÇİN VARIM.” diyorlar.

ALINTI

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ACI GERÇEĞİMİZ: KIBRISCIK

  ACI GERÇEĞİMİZ: KIBRISCIK Merhaba sevgili dostlar, değerli hemşehrilerim, Bu satırları birilerinin hoşuna gitsin diye değil, bir gerçeğin altını çizmek için yazıyorum. Dile getireceklerim hoşunuza gitmeyebilir; ama kabul edelim ki bazı gerçekler zaten hoş olmak zorunda değildir. Anlatacaklarıma başlamadan önce, çok önemli bir noktayı hatırlatmak isterim: Kıbrıscık, ülkemizin en küçük kasabalarından birinin adı değildir. Kıbrıscık; 621 km² yüzölçümüne sahip, 22 köy ve toplam 8 mahalleden — bunların yalnızca ikisi merkezde olmak üzere — oluşan geniş bir coğrafyanın adıdır. Ormanları, dereleri, dağları, yaylaları, yolları, tarlaları ve çayırlarıyla; hatıraları, doğası ve insanıyla yaşanan bir bütündür. Kıbrıscık yalnızca bir yer adı değil; idari yapısıyla, muhtarlıklarıyla, belediyesiyle ve tarihiyle bir kimliğin adıdır. Ve önemli bir gerçek de şudur:  Nerede yaşarsa yaşasın, bu topraklara kan bağıyla bağlı olan herkes Kıbrıscıklıdır. Bugün Kıbrıscık hakkında konuşurken yalnızc...
Devamı

ANAM

  ANAM Anadolu’nun unutulmuş köylerinde nice bilge kadınlar ve adamlar yaşadı. Kimi davar güttü, kimi ekin biçti, kimi düven sürdü, kimi suya gitti. Ama pek çoğu; Hüseyin Yılmaz gibi, Satı (Çırpan) Kadın gibi, keşfedilmeden köylerinde, yurtlarında yitip gitti. Büyük çoğunluğu ne kitap gördüler ne defter… Ne de kalem tuttular. Ama hayatı okudular. Sevgiyle. Sabırla. Binbir emekle. Çileyle. Alın teriyle… Onların sözleri dua gibiydi: “Gül yüzün hep güleç olsun, sağlık senden hiç eksik olmasın.” Kimi zaman öğüt, kimi zaman teselli oldular: “Uykudan gayrı başınızı yastığa koydurmasın yüce Tanrım.” Dedikoduya kulak asmadılar. Kıskançlık bilmediler. “Ona da yeter, bana da.” diyecek kadar yüce gönüllüydüler. Hayatı elleriyle tarttılar. Bazen un, kimi zaman yün iplik… Milimine kadar doğru ölçtüler. Ne rakam öğrendiler ne hesap makinesi gördüler. Ama gramına, kuruşuna kader hesapladılar. Tam da orada, dürüstlükleriyle güven kazandılar. Mani söylediler, saz çaldılar,...
Devamı

İLÇEMİZDE EĞİTİM ATILIMI

 İLÇEMİZDE EĞİTİM ATILIMI Muammer Meray 1950-1954 yılları arasında Beypazarı Ortaokulu’nda öğrenim yaptığım, 1954-1958 öğretim yıllarında Bolu Öğretmen Okulu’nda birlikte okuduğum rahmetli Ömer Dağ; çalışkan, mert, sözünden dönmeyen, insanlarla iyi iletişim kuran bir insandı. Belediye Başkanımız olan oğlu Sayın Doğan Dağ, belediyenin aylık olarak çıkardığı gazetenin “Okul Köşesi”ne yazı yazmamı istedi. Herhangi bir konu önermedi. Ne yazayım diye düşündüm. Okul köşesi olarak belirlendiği için, okurların genellikle öğrenciler ve veliler olacağını düşündüm. Bu nedenle ilçemizde geçmişte gerçekleştirilmiş bir eğitim-öğretim atılımına ilişkin olay ve düşünceleri paylaşmanın yararlı olacağı görüşünü uygun gördüm. Bu atılımda ilçemizde eğitime yönelik saptamaları yaparak, hizmeti, emeği, katkısı olanların çalışmalarını anlatmaya çalışacağım. İlçemiz, Osmanlı Devleti zamanında 1871 yılında nahiye oldu. Cumhuriyet yönetiminde, 1950 yılına kadar nahiye merkezi olan Karadoğan’da, Alan Himmetl...
Devamı