VAZGEÇMEDEN İNATLA

VAZGEÇMEDEN İNATLA 

Bir tebessüm kadar masumdu,
Kara gözlü bebeğin içindeki umut.
Kimseye yük olmadan yürümeliydi;
Dolambaçlı olsa da yol, daima dürüst…

Her köşede ışık var sanılır.
Görmese de gözler zamanla
Hisseder kalplerin sıcaklığını.
Seçilmese de sesler kulakla,
Yürekten duyulur, söylenmeyenler.

Anlayarak yaşamaktır insan olmak.
Anlatılmayan mutlaka vardır;
Fakat anlatmaya değer şeylerse,
Yazılır…

Kalp koyulursa ortaya,
Bir gün biri anlasın diye değil,
İçindeki sevgi bilinsin diyedir.

Saygıyı yitirmeden hiç,
Sustuğun yerde bile konuşursun tenden.
Hoşgörü sarılıysa yüreğinin tam ortasında,
Kıranları bile onarsın zamanla.

Kuşkusuz yorulacaksın;
Ama yılmadan yürümelisin hedefe.
Bir kapı kapansa,
Aralamaya çalış başka birini…
Sessizce, nazikçe…
Ama inatla.

Çünkü bil ki,
Seninle birlikte yürümeyenler de olsa,
Yarı yolda bırakılsan da,
Devam etmelisin.

Sevgiyle başladığın bu yolda,
Saygıyla büyümeli,
Hoşgörüyle söylemeli,
Ki her şeye yetersin.

Ve hep…
Vazgeçmeden.
İnatla.

Bilim Nesin
Eryaman 01.05.2025 07.20

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

ACI GERÇEĞİMİZ: KIBRISCIK

ANAM

İLÇEMİZDE EĞİTİM ATILIMI